Cena - 29 PLN

Czy chcesz się dowiedzieć, dlaczego Młodzież Wszechpolska nie lubi feministek oraz gejów i lesbijek? Czy chcesz wiedzieć, czemu organizacja ta jest widoczna wyłącznie w czasie Manif i Parad Równości? Dlaczego nie odniosła sukcesu i funkcjonuje na marginesie polityki? Polecam książkę Tomasza Wrzoska Nacjonalizm i hegemonia. Przypadek Młodzieży Wszechpolskiej.

"Głównym przedmiotem książki jest ideologia Młodzieży Wszechpolskiej - organizacji założonej przez Romana Giertycha w 1989 roku jako świadoma kontynuacja noszącej taką samą nazwę formacji działającej w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Niniejsza książka stanowi próbę opisu tej organizacji w kontekście jej głównych założeń ideologicznych. Autor próbuje udzielić w niej odpowiedzi na kilka pytań nasuwających się obserwatorowi działań MW. Po pierwsze: czy dokonany przez członków tej organizacji dobór przeciwników jest konsekwencją tradycyjnych założeń polskiej ideologii narodowej, czy jest on raczej oryginalnym wkładem współczesnej MW w dorobek ideologiczny polskiego nacjonalizmu; po drugie: czy toczona przez MW walka z feminizmem i obecnością gejów i lesbijek w sferze publicznej jest celem bezpośrednim, czy może tylko symptomem innych zasadniczych celów organizacji; po trzecie: czy istnieje jakikolwiek związek między cechującym endecki nacjonalizm antysemityzmem a wrogością wobec feministek, lesbijek i gejów okazywaną w sposób jawny przez działaczy i działaczki współczesnej MW." (z noty wydawniczej"

Spis treści: kliknij na okładkę

Cena: 38 PLN

Książka jest prezentacją autorskiego projektu społecznej teorii queer: teorii socjologicznej powstałej z połączenia perspektywy queer studies, performance studies oraz konstruktywistycznej socjologii wiedzy.

Pierwsza część książki zawiera wprowadzenie do socjologicznej wersji queer theory. Autor odwołuje się do wielu współczesnych myślicielek i myślicieli (m.in. Guy Deborda, Anthony Giddensa, Jeana Baudrillarda, Michela Foucault, Pierre'a Bourdieu, Judith Butler, Eve Kosofsky-Sedgwick, Giorgio Agambena, Louisa Althussera, Jacquesa Derridy, Julii Kristevej i in.), wykorzystując ich pomysły w budowaniu projektowanej przez siebie teorii.

Część druga dotyczy problematyki wiedzy rozpatrywanej z perspektywy społecznej teorii queer, a przede wszystkim możliwości budowania antynormatywnej wiedzy/oporu. Autor komentuje m.in. feministyczne koncepcje socjologii wiedzy, wskazując na kontrowersje pomiędzy teorią punktu widzenia Sandry Harding a koncepcjami związanymi z ujęciem queer, a następnie analizuje funkcję wiedzy/oporu w społeczeństwie, odwołując się m.in. do prac Manuela Castellsa, Ernesto Laclau, Chantal Mouffe oraz do studiów postkolonialnych.